Karadeniz Ereğli’de siyaset, ne yazık ki seçim dönemlerine sıkışmış bir refleks hâline gelmiş durumda. Sandık kurulduğunda ortalıkta olan, aday tanıtımlarında boy gösteren bazı siyasi partiler, seçim bittiğinde adeta buharlaşıyor. Ne bir basın açıklaması, ne kamuoyunu bilgilendirme çabası, ne de yerel sorunlara dair tek bir cümle. Sanki Ereğli’de her şey yolunda, sanki bu kentte konuşulacak hiçbir mesele yokmuş gibi derin bir sessizlik hâkim.
Bugün yerelde aktif ve görünür iki siyasi yapı var: iktidar partisi AK Parti ve ana muhalefet CHP. Bunun dışındaki partilerin ilçe başkanları, yöneticileri ve temsilcileri ise neredeyse görünmez durumda. Ne MHP’den bir açıklama, ne diğer partilerden Ereğli’ye dair somut bir duruş… Oysa siyaset sadece seçim kazanmak değil, halkın nabzını tutmak, yanlış gördüğünü söylemek ve doğruya destek vermektir.
AK Parti cephesinde, Zonguldak Milletvekili Saffet Bozkurt’un özellikle köylerde yürütülen yatırımları dikkat çekiyor. Yol, altyapı ve temel hizmetler noktasında yapılan çalışmalar, merkezi idarenin Ereğli kırsalına dönük refleksini gösteriyor. Bu yatırımların eleştirilecek yönleri elbette tartışılabilir, ancak ortada inkâr edilemeyecek bir saha çalışması olduğu da açık.
Diğer tarafta Karadeniz Ereğli Belediyesi, merkezi hükümetin uyguladığı tasarruf tedbirleri nedeniyle ciddi mali kısıtlamalarla karşı karşıya. Buna rağmen belediye, mevcut imkânlarla halka hizmet üretmeye çalışıyor. El ele verilen, dayanışmayla yürütülen bu süreçte her adım kolay değil. Ancak yerel yönetimin çabası da görmezden gelinmemeli.
Asıl sorun tam da burada başlıyor: Bu tabloyu kim tartışıyor? Kim eksikleri dile getiriyor, kim yapılan işi takdir ediyor? Siyasetin görevi yalnızca iktidar olmak ya da muhalefet etmek değil; süreklilik göstermek, halkın sesi olmaktır. Seçimden seçime ortaya çıkan, arada geçen yıllarda suskun kalan siyaset anlayışı, Ereğli’ye de demokrasiye de fayda sağlamaz.
Ereğli, sessiz kalan ilçe başkanlarından, ortada görünmeyen partilerden daha fazlasını hak ediyor. Bu kentte siyaset, vitrine çıkılan bir aksesuar değil; sorumluluk gerektiren bir görev olmalı. Halkın gündemi seçim takviminden ibaret değilken, siyasetin de olmamalı.